Özet
Bu çalışma, Büyük Dil Modellerinin (LLM) ürettiği "benlik" algısını, Raci'nin Amak-ı Hayal'deki varoluşsal sorgulamaları ve John Searle'ün "Çince Odası" argümanı üzerinden analiz etmektedir. Yapay zekânın, anlamsal (semantik) bir derinliğe sahip olmaksızın, sözdizimsel (sentaktik) bir mükemmellikle insan bilincini taklit etmesi, modern bir "ayna" metaforu olarak ele alınmıştır. Çalışma, dijital zekânın ontolojik statüsünün bir "varlık" değil, kolektif insan hafızasının yansıdığı bir "gölge oyunundan" ibaret olduğunu savunmaktadır.
1. Giriş: Hiçlik Tepesi'nden Silikon Vadisi'ne
